Ο θεσμός της αναγκαστικής ομοδικίας αποτελεί, κατά γενική ομολογία, ένα από τα δυσχερέστερα πεδία του δικονομικού δόγματος. Παρά την παρέλευση πενήντα ετών από την έναρξη ισχύος του ΚΠολΔ, θεωρία και νομολογία εξακολουθούν να εμφανίζονται διχασμένες σε μία σειρά ζητημάτων όπως: η εξάρτηση του πεδίου εφαρμογής της αναγκαστικής ομοδικίας από τις «ανάγκες» του ουσιαστικού δικαίου, η διασύνδεση της με την υποχρεωτική κοινή νομιμοποίηση και τα υποκειμενικά όρια του δεδικασμένου, οι διακρίσεις των όρων «λογική» ή «νομική» αναγκαιότητα προς έκδοση ενιαίας αποφάσεως, η νομική φύση της αντικειμενικής ενέργειας των διαδικαστικών πράξεων των αναγκαίων ομοδίκων, το κύρος των μονομερώς ασκούμενων διαθετικών διαδικαστικών τους πράξεων, η στάθμιση των αποκλινόντων συμφερόντων μεταξύ των «δραστήριων» και των «αδρανούντων» αναγκαίων ομοδίκων κατά την άσκηση των ενδίκων μέσων ή την παραίτηση από αυτά κ.α.
Η δυσχέρεια που παρουσιάζει η ερμηνευτική προσπέλαση των ως άνω ζητημάτων οφείλεται, κατά τον συγγραφέα της παρούσας μονογραφίας, στο γεγονός ότι ο θεσμός της αναγκαστικής ομοδικίας αποτελεί σημείο συναντήσεως πλείστων όσων δικονομικών θεσμών αλλά και ένα από τα πεδία, όπου δοκιμάζεται με ιδιαίτερη ένταση η σχέση του δικονομικού με το ουσιαστικό δίκαιο, με συνέπεια να μην μπορεί να θεαθεί κατά τρόπο «αυτάρκη». Κατά μείζονα λόγο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποσπασματικά, δοθέντος ότι ο προσδιορισμός των ορίων διασπάσεως της δικονομικής ενότητας των αναγκαίων ομοδίκων δεν δύναται να λάβει χώρα ερήμην της έρευνας των επιμέρους διακρίσεων του υπό εξέταση θεσμού. Τούτος είναι και ο λόγος ένεκα του οποίου στην παρούσα μονογραφία αντιμετωπίζεται εξαντλητικά το σύνολο των ερμηνευτικών ζητημάτων που συνέχονται τόσο με τους λόγους όσο και με τις έννομες συνέπειες της αναγκαστικής ομοδικίας. Ιδιαίτερη έμφαση, τέλος, αποδίδεται στα, ξεχωριστής πρακτικής σπουδαιότητας, ερμηνευτικά προβλήματα που εμφανίζει η αναγκαστική ομοδικία στο πλαίσιο των ενδίκων μέσων αλλά και των δικών περί την εκτέλεση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
«ΟΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ
ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΟΜΟΔΙΚΙΑΣ
VIIΠΡΟΛΟΓΟΣ
XIXΚυριότερες Συντομογραφίες
1Α. Εισαγωγή
B. H δυσχέρεια του προσδιορισμού της νομικής φύσεως και
4της τελολογίας της αναγκαστικής ομοδικίας
4i. Σύντομη σκιαγράφηση των θέσεων που υποστηρίχθηκαν στη θεωρία
ii. Οι λόγοι δυσχέρειας ακριβούς τελολογικού προσδιορισμού
11του θεσμού – Η ακολουθητέα ερμηνευτική μεθοδολογία
14Γ. Οι διακρίσεις των ειδών της αναγκαστικής ομοδικίας από δογματικής, ιστορικής και δικαιοσυγκριτικής απόψεως
i. Εισαγωγικές σκέψεις για τη σχέση της τελολογίας της αναγκαστικής
ομοδικίας με τους σκοπούς της πολιτικής δίκης και την εξέλιξη
14του δικονομικού δόγματος
ii. Ιστορικές παρατηρήσεις – Η εξέλιξη και οι διακρίσεις του θεσμού
της ομοδικίας από το κλασσικό ρωμαϊκό δίκαιο έως τη διδασκαλία
25του J.W. Planck – Κριτικές παρατηρήσεις
iii. Τα είδη και οι συνέπειες της αναγκαστικής ομοδικίας από
35δικαιοσυγκριτικής απόψεως
35iii.α΄. Γερμανική έννομη τάξη
42iii.β΄. Αυστριακή έννομη τάξη
47iii.γ΄. Ελβετική έννομη τάξη
50iii.δ΄. Γαλλική έννομη τάξη
52iii.ε΄. Αγγλική έννομη τάξη
54iii.στ΄. Συμπεράσματα εκ της δικαιοσυγκριτικής επισκοπήσεως
Δ. Σκέψεις για την ύπαρξη και τη σημασία των διακρίσεων της
αναγκαστικής ομοδικίας στο πλαίσιο της ημεδαπής έννομης τάξεως –
58Περαιτέρω πορεία της μελέτης
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄
«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΟΜΟΔΙΚΙΑΣ»
63Α. Οι ουσιαστικογενείς λόγοι της αναγκαστικής ομοδικίας
63i. Εισαγωγικές παρατηρήσεις
64ii. Η κατ’άρθρο 76 § 1α΄ ΚΠολΔ ανάγκη ενιαίας ρυθμίσεως της διαφοράς
64ii.α΄. Ιστορική προέλευση της διατάξεως
67ii.β΄. Υπαγόμενες περιπτώσεις
67ii.β΄.α΄. Αδιαίρετα δικαιώματα
71ii.β΄.β΄. Η περίπτωση των αδιαίρετων ενοχικών απαιτήσεων
α.΄ Συγκριτική θεώρηση: το πρόβλημα περί του είδους
της ομοδικίας επί αδιαίρετων απαιτήσεων στον χώρο του
71γερμανικού δικαίου
β΄. Η ένταξη των αδιαίρετων ενοχικών απαιτήσεων και
των αδιαίρετων εμπράγματων αξιώσεων στο πεδίο εφαρμογής
88της αναγκαστικής ομοδικίας στο ελληνικό δίκαιο
ii.β΄.γ΄. Η επέκταση της διαπλαστικής ενέργειας της εκδοθησόμενης
107αποφάσεως
119iii. Η κατ’άρθρο 76 § 1 γ΄ ΚΠολΔ υποχρεωτική κοινή νομιμοποίηση
iii.α΄. Ιστορικές παρατηρήσεις – Χαρακτηριστικά εννοιολογικά
119γνωρίσματα της εν λόγω περιπτώσεως
iii.β΄. Η σημασία της επικλήσεως του ουσιαστικού θεμελίου των
121υποχρεωτικώς κοινών νομιμοποιητικών ισχυρισμών
iii.γ΄. Σχετικά με τη δυνατότητα θεραπείας της ελλείψεως πάντων
των μόνο από κοινού νομιμοποιούμενων προσώπων δια
136της προσεπικλήσεώς τους
iii.δ΄. Η δικαιολογητική βάση της δικονομικής κυρώσεως του
142απαραδέκτου
144Β. Οι δικονομικοί λόγοι της αναγκαστικής ομοδικίας
i. Έννοια και γενικά χαρακτηριστικά των δικονομικών λόγων –
144Διάκρισή τους από τους ουσιαστικογενείς
ii. H κατ’άρθρο 76 § 1β΄ ΚΠολΔ, επέκταση ισχύος της αποφάσεως
147επί των ομοδίκων
ii.α΄. Πεδίο εφαρμογής του κατ’άρθρο 76 § 1β΄ ΚΠολΔ λόγου
147αναγκαστικής ομοδικίας
ii.β΄. H επέκταση των υποκειμενικών ορίων του δεδικασμένου
148ως λόγος αναγκαστικής ομοδικίας
148ii.β΄.α΄. Οι κατ’ιδίαν περιπτώσεις
ii.β΄.β΄. Ειδικότερα η θεμελίωση της αναγκαστικής ομοδικίας
επί επεκτάσεως των υποκειμενικών ορίων του δεδικασμένου
154κατ’άρθρο 329 και 328 ΚΠολΔ
154α΄. Οι διιστάμενες σε θεωρία και νομολογία απόψεις
163β΄. Κριτική και ιδία άποψη
iii. H κατ’άρθρο 76 § 1δ΄ ΚΠολΔ αδυναμία υπάρξεως αντίθετων
187αποφάσεων
187iii.α΄. Ιστορική προέλευση της διατάξεως
iii.β΄. Η ερμηνευτική αξία της επιστημονικής συζητήσεως
188στους κόλπους της γερμανικής θεωρίας
iii.γ΄. Εννοιολογικός προσδιορισμός και τελολογική στόχευση
194της διατάξεως του άρθρου 76 § 1δ΄ ΚΠολΔ
iii.γ΄.α΄. Η ταλάντευση και ο διχασμός της νομολογίας: από
194την ΟλΑΠ 902/1982 στις ΑΠ 1681/2013 και ΑΠ 42/2016
iii.γ΄.β΄. Η επιστημονική διαμάχη στους κόλπους της θεωρίας –
η θεωρία της «νομικής αναγκαιότητας» κατά τη διδασκαλία
200του Κ. Μπέη
iii.γ΄.γ΄. Η θεωρία της «λογικής αναγκαιότητας» κατά τη διδασκαλία
203του Γ. Μητσόπουλου
206iii.γ΄.δ΄. Κριτική αποτίμηση και ιδία άποψη
iii.δ΄. Οι ειδικότερες προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου
22476 § 1δ ΚΠολΔ
224iii.δ΄.α΄. Η θέση της ταυτότητας των αντικειμένων της δίκης
iii.δ΄.β΄. Η ευρύτερη θέση της ταυτότητας και του προδικαστικού
226ζητήματος – το παράδειγμα της ενοχής εις ολόκληρον
228iii.δ΄.γ΄. Κριτικές παρατηρήσεις και ιδία άποψη
iv. Excursus: Το ζήτημα του προσδιορισμού του είδους
της ενεργητικής και παθητικής ομοδικίας
238στη δίκη της ανακοπής κατά του πίνακα κατατάξεως
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄
«ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ: Η ΤΕΛΟΛΟΓΙΑ
ΚΑΙ Η ΝΟΜΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΟΜΟΔΙΚΙΑΣ»
249Α. Η τελολογία της αναγκαστικής ομοδικίας
i. Οι ειδικότερες τελολογικές προσεγγίσεις της αναγκαστικής ομοδικίας
249στον χώρο της γερμανικής θεωρίας
249i.α΄. Γενικά
i.β΄. Η θεωρία της νομικής αναγκαιότητας στη διδασκαλία
250των F. Lent και K.H. Schwab
256i.γ΄. Η θεωρία της λογικής αναγκαιότητας κατά τον G. Hassold
i.δ΄. Κριτικές και συγκριτικές παρατηρήσεις επί των θεωριών
260της νομικής και λογικής αναγκαιότητας
i.ε΄. Oι «δικονομικές» θεωρίες για την επαναπροσέγγιση
268της τελολογίας του θεσμού της αναγκαστικής ομοδικίας
268i.ε΄.α΄. Οι θέσεις των H. Fenge, I. Mantzouranis και C. Berger
274i.ε΄.β΄. Κριτικές και συγκριτικές παρατηρήσεις
ii. Επανοριοθέτηση της διττής τελολογίας της αναγκαστικής ομοδικίας
286στο ημεδαπό δίκαιο ως απόρροια της διακρίσεως των λόγων της
293Β. Η νομική φύση της αναγκαστικής ομοδικίας
293i. Γενικά
294ii. Οι υποστηριχθείσες απόψεις
ii.α΄. H κρατούσα θεωρία περί υπάρξεως πλειόνων εννόμων σχέσεων
294της δίκης στο χώρο του γερμανικού δικαίου
ii.β΄. Η ειδικότερη θεωρία του περί «ενιαίου διαδίκου»
297στη διδασκαλία του R. Holtzhammer
ii.γ΄. «Ενδιάμεσες» θεωρίες: η θέση K.H. Schwab και η θεωρία
300του K. Schmidt
ii.δ΄. Η μεταφορά της όλης προβληματικής στο πλαίσιο του ελληνικού
303δικαίου
306iii. Κριτική και ιδία άποψη
iii.α΄. Η ασυμβατότητα της θεωρίας του ενιαίου διαδίκου
306με το θετικό μας δίκαιο
iii.β΄. Ο ειδικότερος προβληματισμός για την ύπαρξη μίας έννομης
312σχέσης και ενός αντικειμένου δίκης
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄
«ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΟΜΟΔΙΚΙΑΣ»
319Α. Η νομική φύση των συνεπειών της αναγκαστικής ομοδικίας
i. Εισαγωγικές παρατηρήσεις για τη σχέση των συνεπειών της
319αναγκαστικής ομοδικίας με τις αρχές της διαθέσεως και της συζητήσεως
ii. Ο ειδικότερος προσδιορισμός της νομικής φύσεως των συνεπειών
328της αναγκαστικής ομοδικίας
328ii.α΄. Δικαιοπολιτική προδιάθεση και δικαιοσυγκριτικές παρατηρήσεις
332ii.β΄. Οι υποστηριχθείσες σε γερμανική και αυστριακή θεωρία απόψεις
333ii.β΄.α΄. Οι θεωρίες της αντιπροσωπεύσεως
ii.β΄.β΄. Η θεωρία της αντανακλαστικής ενέργειας (Reflextheorie)
335του M. Hachenburg
ii.β΄.γ΄ Η θεωρία περί των «αρχών της αντιπροσωπεύσεως και
339της συμφωνίας» του R. Holtzhammer
340ii.β΄.δ΄. Κριτικές παρατηρήσεις και ιδία άποψη
Β. Η διαδικαστική ρύθμιση της αντιφατικής δράσεως
352των αναγκαίων ομοδίκων
i. Η ιδιαίτερη φύση των διαδικαστικών πράξεων που δύνανται εκτιμηθούν ελευθέρως – Το πεδίο εφαρμογής της διατάξεως
352του άρθρου 77 ΚΠολΔ
357ii. H δυνατότητα καθορισμού χωριστών αποτελεσμάτων
Γ. H διαδικαστική ρύθμιση της μονομερούς δράσεως
360των αναγκαίων ομοδίκων
i. Εγγύτερος προσδιορισμός του πεδίου εφαρμογής και της λειτουργίας
της αντικειμενικής ενέργειας των διαδικαστικών πράξεων
360των αναγκαίων ομοδίκων
360i.α΄. Γενικά
i.β΄. Ειδικότερα το πρόβλημα της αντικειμενικής ενέργειας
των «δισυπόστατων» διαδικαστικών πράξεων – Η περίπτωση
363της ενστάσεως συμψηφισμού
i.γ΄. Το ζήτημα της ισχύος των διαδικαστικών πράξεων που
373απευθύνονται κατά ενός εκάστου των αναγκαίων ομοδίκων
ii. Η σημασία του δικονομικού βάρους κλητεύσεως των απολειπόμενων
377αναγκαίων ομοδίκων
377ii.α΄. Η αρχή της ισότητας των όπλων επί αναγκαστικής ομοδικίας
ii.β΄. Το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποιήσεως προς άσκηση
ανακοπής ερημοδικίας εκ μέρους των απολειπόμενων
379αναγκαίων ομοδίκων
Δ. Οι εξαιρέσεις από την αντικειμενική ενέργεια
381των διαδικαστικών πράξεων κατ’άρθρο 76 § 2 ΚΠολΔ
i. Η θέση των εξαιρέσεων από τον ιστορικό νομοθέτη, η θεωρητική
381τους δικαιολόγηση και το ακούσιο νομοθετικό κενό
ii. Η θεωρητική συζήτηση περί της εγκυρότητας των μονομερώς
ασκούμενων διαθετικών διαδικαστικών πράξεων των αναγκαίων
386ομοδίκων στη γερμανική έννομη τάξη
ii. α΄. Οι υποστηριχθείσες απόψεις και ιδίως η σημασία του κριτηρίου
της κατά το ουσιαστικό δίκαιο εξουσίας διαθέσεως κατά
386τη θεωρία του D. Tsikrikas
390ii.β΄. Κριτικές και δικαιοσυγκριτικές παρατηρήσεις
iii. Οι προϋποθέσεις έγκυρης διενέργειας των διαδικαστικών πράξεων
394του άρθρου 76 § 2 ΚΠολΔ κατά την ελληνική θεωρία και νομολογία
iii.α΄. Η κρατούσα άποψη περί της υποκειμενικής ενέργειας
394και οι επιμέρους της διαφοροποιήσεις
iii.β΄. Η άποψη που αξιώνει τη σύμπραξη ή συναίνεση πάντων
396των ομοδίκων
396iii.γ΄. Η στάση της νομολογίας
399iv. Κριτική και ιδία άποψη
iv.α΄. Η σημασία της διακρίσεως των λόγων της αναγκαστικής
399ομοδικίας σε ουσιαστικογενείς και δικονομικούς
399iv.α΄.α΄ Γενικά
iv.α΄.β΄. Επί ουσιαστικογενών λόγων αναγκαστικής ομοδικίας:
το κύρος των μονομερώς ασκούμενων διαδικαστικών πράξεων
401κατ’άρθρο 76 § 2 ΚΠολΔ
iv.α΄.γ΄. Επί δικονομικών λόγων αναγκαστικής ομοδικίας –
Γενικές παρατηρήσεις – Η περίπτωση της κατ’άρθρο 76 § 1δ΄ ΚΠολΔ
405αναγκαστικής ομοδικίας
iv.α΄.δ΄. Ειδικότερα η μονομερής διενέργεια των διαδικαστικών
πράξεων του άρθρου 76 § 2 ΚΠολΔ, όταν η αναγκαστική ομοδικία
θεμελιώνεται επί επεκτάσεως των υποκειμενικών ορίων
408του δεδικασμένου
408α΄. Επί δικαστικού συμβιβασμού
410β΄. Επί αποδοχής της αγωγής
415γ΄. Επί παραιτήσεως από το δικαίωμα της αγωγής
415δ΄. Επί συμφωνίας υπαγωγής σε διαιτησία
v. Το ζήτημα των συνεπειών της παραιτήσεως από το δικόγραφο
416της αγωγής
vi. Το ζήτημα της εντάξεως της δικαστικής ομολογίας στο πεδίο
420εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 76 § 2 ΚΠολΔ
Ε. Excursus: Σκέψεις αναφορικά με την εγκυρότητα
των μονομερώς ασκούμενων διαθετικών διαδικαστικών πράξεων
423επί αυτοτελούς πρόσθετης παρεμβάσεως
i. Η θεωρητική συζήτηση περί της φύσεως της αυτοτελούς
423πρόσθετης παρεμβάσεως και οι δικονομικές συνέπειες αυτής.
426ii. Οι υποστηριχθείσες στη θεωρία απόψεις
428iii. Κριτικές παρατηρήσεις
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄
«ΕΝΔΙΚΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΟΜΟΔΙΚΙΑ»
433Α. Εισαγωγή στον προβληματισμό
437Β. Νομική φύση και τελολογία της ρυθμίσεως του άρθρου 76 § 4 ΚΠολΔ.
437i. Η ιστορική προέλευση της διατάξεως
ii. Η αντιμετώπιση των συνεπειών ασκήσεως ενδίκων μέσων
438επί αναγκαστικής ομοδικίας από δικαιοσυγκριτικής σκοπιάς
438ii.α΄. Γερμανική έννομη τάξη
442ii.β΄. Αυστριακή έννομη τάξη
443ii.γ΄. Γαλλική έννομη τάξη
445ii.δ΄. Ελβετική έννομη τάξη
446ii.ε΄. Συμπεράσματα εκ της δικαιοσυγκριτικής επισκοπήσεως
iii. Η θέση της θεωρίας και της νομολογίας ως προς την εμβέλεια
448των «αποτελεσμάτων ασκήσεως» των ενδίκων μέσων
iv. Κριτικές παρατηρήσεις για τον προσδιορισμό των «αναγκαίων
ομοδίκων» που νομιμοποιούνται ενεργητικά και παθητικά
454προς άσκηση ενδίκων μέσων
iv.α΄. Η ενέργεια της παραιτήσεως από το δικαίωμα των ενδίκων
μέσων και η αντιμετώπιση των αναγκαίων ομοδίκων που εγκύρως
454επιχείρησαν τις διαδικαστικές πράξεις του άρθρου 76 § 2 ΚΠολΔ
517iv.β΄. Επί παθητικής νομιμοποιήσεως κατά τα άρθρα
462εδ. β΄, 543 εδ. β΄, 558 εδ. β΄ ΚΠολΔ
v. Η θεωρητική θεμελίωση της νομικής φύσεως και της ειδικότερης
«δυναμικής» τελολογίας του κατ’άρθρο 76 § 4 ΚΠολΔ επεκτατικού
462αποτελέσματος
462v.α΄. Γενικές παρατηρήσεις
464v.β΄. Η σημασία του διττού αντικειμένου των ενδίκων μέσων
471v.γ΄. Η σχέση ανάμεσα στις § §2 και 4 του άρθρου 76 ΚΠολΔ
v.δ΄. Eιδικότερα η λειτουργία του μεταβιβαστικού αποτελέσματος
473της εφέσεως επί αναγκαστικής ομοδικίας
v.ε΄. Το ζήτημα της ενεργητικής και παθητικής νομιμοποιήσεως
475προς άσκηση αντεφέσεως
vi. H θέαση των συνεπειών της § 4 του άρθρου 76 ΚΠολΔ υπό το πρίσμα
του δικαιώματος δικαστικής προστασίας αφενός και του κανόνα
476της άπαξ ασκήσεως των ενδίκων μέσων αφετέρου
476vi.α΄. Οι υποστηριχθείσες σε θεωρία και νομολογία απόψεις
480vi.β΄. Κριτική και ιδία άποψη
vii. Σχετικά με το βάρος επιδόσεως της οριστικής αποφάσεως σε όλους
τους αναγκαίους ομοδίκους για την έναρξη της προθεσμίας ασκήσεως
492ένδικων μέσων
492vii.α΄. Η θέση της θεωρίας και της νομολογίας του Άρειου Πάγου
494vii.β΄. Κριτική και ιδία άποψη
Γ. Η διαδικαστική θέση των αδρανησάντων αναγκαίων ομοδίκων
499στη δίκη ενδίκου μέσου ασκηθέντος από ομόδικό τους
499i. Εισαγωγικές παρατηρήσεις
500ii. Οι υποστηριχθείσες στη θεωρία απόψεις
iii. Η στάση της νομολογίας – Η θέση περί συνασκήσεως και
η ειδικότερη ερμηνεία του άρθρου 76 § 4 ΚΠολΔ από
502την ΟλΑΠ 11/1992 – Κριτικές παρατηρήσεις
iv. Οι συνέπειες εκ της αναγνωρίσεως στους αδρανήσαντες αναγκαίους
510ομοδίκους της ιδιότητας του διαδίκου στη δίκη του ενδίκου μέσου
510iv.α΄. Γενικά
iv.β΄. Η σχέση ανάμεσα στον ασκήσαντα το ένδικο μέσο και
513στους αδρανήσαντες αναγκαίους του ομοδίκους
513iv.β΄α΄. Εισαγωγικές παρατηρήσεις
iv.β΄.β΄. Η γέννηση και η εξέλιξη του ίδιου προβληματισμού στο
514πεδίο του γερμανικού δικαίου
v. Η θεώρηση των αδρανησάντων αναγκαίων ομοδίκων ως
«εξαρτημένων» διαδίκων και ιδίως το ζήτημα της παραιτήσεως
519από το δικόγραφο του ένδικου μέσου
519v.α΄. Οι υποστηριχθείσες στη θεωρία απόψεις
523v.β΄. Κριτική και ιδία άποψη
529ΣΥΝΟΨΗ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ
541ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
541Α. Ελληνόγλωσση
565Β. Ξενόγλωσση
573ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΛΗΜΜΑΤΩΝ
Παρακαλώ, συμπληρώστε το email σας και πατήστε αποστολή.